| ۱۹۸۰ ؛ نام و عنوان کتابی از جورج اورول (1984) را به اشتباه ننوشته ام؛ همچنین، منظور از انتخاب این تیتر، اشاره به مسابقات جام ملتهای اروپا در سال 1980 میلادی نیست؛ مدل یک ماشین ساخت خارج هم در این یادداشت مورد بررسی قرار نمی گیرد؛ آنچنان که آمار درگذشتگان بر اثر آلودگی هوا را طی3-4 روز دز تهران مد نظر ندارم؛ سرتان را به درد نیاورم ؛ 1980 عددی است که یکی از مغازه های مشهور به "حاجی ارزونی" در پایتخت ایران روی تکه مقوایی حک کرده است ، و کنار آن "تومان" را ؛ و این مجموعه، توضیح می دهد قیمت یک کیلو گوجه فرنگی را! بله ؛ اگر به نخستین مغازه میوه و سبزی فروشی مراجعه کنید، با این حکایت غریب، مواجه می شوید که : گوجه فرنگی، کیلویی 1980 تومان!... و این تازه نرخی است که "حاجی ارزونی"ها مبذول می دارند ، و گرنه باید آمادگی روبرو شدن با اعداد باور نکردنی تری را داشت.
نیازی به ردیف کردن قیمت دیگر میوه ها و اجناس و اقلام خوراکی و ... نیست ؛ شهروندان – و به ویژه لایه های فرودست و متوسط جامعه – بهتر و دقیق تراز هر گزارشی، از نرخ رو به افزایش کالاهای گوناگون اطلاع دارند ؛ آنها برخلاف "دهک"های بالای جامعه ، مجبورند برای آن که به "آخر ماه" برسند، پیش از خرید هر کالایی ، نه نیم نگاهی، که نگاهی دقیق به قیمت های الصاق شده بر اجناس بیافکنند و آنگاه نسبت به خرید اقدام کنند.
1980 ؛ این ، همان نقطه ای است که به وضوح تمام ، میزان فاصله ی دولت را با وعده های اقتصادی و شعارهای عدالت محورش ، عریان می سازد؛ 1980 همان سکانس تعیین کننده ای است که نمایشگر ناتوانی یا عدم بضاعت مدیریت موجود برای سامان دادن به مشکلات و وضع ناگوار کنونی و نابسامانی بازار و صعود قیمت هاست؛ 1980 همچنین شاخصی است برای آشکار ساختن اقدامات زودگذر و بدون آینده نگری لازم ، که بجای بهبود شرایط ، به وضع نامطلوب ، دامن می زند .
احمدی نژاد عنوان می کند که: افزایش قیمتها دارای زمینهها و ریشههای اقتصادی و سیاسی است که به دولت جدید به ارث رسیده است. رئیس جمهور می تواند پیوسته با سخنرانی و بحث های پوپولیستی ، خود را از پاسخ گویی کارشناسانه و مسئولانه ، برکنار دارد و "توپ" را مدام به زمین های دیگر شوت نماید ؛ اما این ، تغییری در واقعیت نمی دهد . ضمن آن که متاسفانه _ و آن گونه که کارشناسان داخلی و نهادهای معتبر خارجی (مانند صندوق بینالمللی پول و بانک جهانی) پیشبینی میکنند – وضع از آن چه که هست ، بدتر هم خواهد شد ؛ تاکید می شود که به علت کاهش روند سرمایهگذاریها، رشد اقتصادی ایران در سال 2007 و 2008 علیرغم افزایش شدید قیمت نفت در سال گذشته میلادی ، به شکلی محسوس کاهش خواهد یافت ، و این نتیجه سیاستهای غلط اقتصادی دولت نهم است. شمار اقتصاددانان و صاحب نظرانی که معتقدند _ و هشدار می دهند _ ادامه روندی که دولت نهم پیشه کرده است به افزایش نرخ تورم و بیکاری، کندشدن رشد اقتصادی و فقر بیشتر در کشور خواهد انجامید، کم نیست .
کاش تا پیش از آن که میزان افرادی که به تصریح معاون احمدی نژاد ، "تنها با نان و ماست " خود را از گرسنگی نجات می دهند ( و تعداد آنها از سوی هم ایشان 5/4 میلیون نفر اعلام شده است ) افزایشی جدی را آغاز کند ، دولت به اصلاح رویکردها و تصحیح برنامه هایش اقدام کند ، و خلقی را به دعای خیر در حق خویش ، مشغول سازد...
| 
